Fó Shǒu

Classification and Origin

Category: اولانگ‌های مین‌نان (闽南乌龙, Mǐnnán wūlóng). در شمار چای‌های نامی فوجیان قرار می‌گیرد. محصول با نشان جغرافیایی حفاظت‌شده (地理标志产品, ۲۰۰۶). استاندارد ملی: GB/T 21824-2008.

شهرستان آن‌شی (安溪) — پروفایل بالنگ کمتر آشکار؛ کوه‌های ووی‌شان (武夷山) — رقم مورد استفاده به‌عنوان یان‌چا، با کانی‌زدگی و «岩韵» (طنین صخره).

Coordinates: ≈ ۲۵.۳۲° شمالی، ۱۱۸.۲۹° شرقی (بخش مرکزی شهرستان یونگ‌چون).

Origin: چین، استان فوجیان (福建)، شهرستان یونگ‌چون (永春县)، شهر در سطح ولایت چوان‌جو (泉州市). روستاهای اصلی تولید: سوکن (苏坑), یودو (玉斗), گوییانگ (桂洋), جیندو (锦斗), کنزی‌کو (坑仔口).

Type: اولانگ (چای نیمه‌تخمیرشده، درجه اکسیداسیون ۲۰–۶۰٪). در دو سبک اصلی عرضه می‌شود: چینگ‌شیانگ (清香型) — سبک، با تأکید بر تازگی و گلبویی؛ نونگ‌شیانگ (浓香型) — با حرارت‌دهی عمیق‌تر، بدنه متراکم‌تر و تُن‌های کاراملی-آجیلی.

Botany and Raw Material

بهاره (آوریل–مه، ~۴۰٪ حجم، باارزش‌ترین)، تابستانه، تابستانه-پاییزه، پاییزه.

Cultivar: فوشو (佛手) — درختچه پربرگ Camellia sinensis var. sinensis. یکی از کهن‌ترین ارقام اولانگ. برگ‌ها — فوق‌العاده بزرگ، بیضی، به‌اندازه کف دست، با پهنک ضخیم و گوشتی، سطح موج‌دار و دندانه‌های کم در حاشیه؛ رگبرگ اصلی به‌طور قابلملاحظه‌ای خمیده است. رقم تقریباً گل نمی‌دهد و میوه نمی‌دهد — منحصراً به‌صورت رویشی تکثیر می‌شود (قلمه و پیوند).

Pluck Standard: شاخه با ۴–۵ برگ بازشده و جوانه خفته (驻芽)؛ ۲–۳ برگ بالایی چیده می‌شود. چیدن بعد از ظهر، فرآوری تا غروب همان روز.

Terroir

Climate: موسمی نیمه‌گرمسیری مرطوب. میانگین دمای سالانه ۱۷–۲۱°C، بارندگی ۱۶۰۰–۲۱۰۰ میلی‌متر در سال، رطوبت ~۷۷٪. نوسان قابل‌توجه دمای شبانه‌روزی به انباشت مواد عطری کمک می‌کند.

Soil: خاک‌های قرمز کوهستانی اسیدی (红壤), pH ۴.۵–۶.۵, با محتوای بالای مواد آلی، روی و منگنز.

۴۰۰–۹۰۰ متر؛ منطقه بهینه — ۶۰۰–۹۰۰ متر (روستاهای سوکن، یودو، گوییانگ).

Topography: شهرستان یونگ‌چون — دامنه‌های رشته‌کوه دای‌یون (戴云山), منطقه‌ای تپه‌ای-کوهستانی. در محدوده شیفنگیان ۸۹ درخت کهنسال چای با بیش از ۳۰۰ سال قدمت باقی مانده است.

Organoleptic Profile

Dry Leaf Aroma: روشن، میوه‌ای-شیرین، با نت غالب بالنگ (香橼香). در بهترین نمونه‌ها — تُن اضافی «گلابی» (雪梨香). در نسخه‌های حرارت‌دیده — طنین برنج پخته و کارامل.

Liquor Aroma: عمیق، چندلایه. شست‌شوهای نخست — تازگی بالنگ؛ سپس — تُن‌های گرم میوه‌ای-عسلی. درجه‌های بالا «佛手韵» خالص را نشان می‌دهند.

گرانول‌های سفت، سنگین یا «طومارهای» کوتاه، یادآور صدف خشک (海蛎干状). رنگ — سبز زیتونی تیره با جلای شنی-سبز و درخشش. به‌طور قابلملاحظه‌ای درشت‌تر از ته گوان‌یین.

زرد طلایی تا نارنجی-کهربایی، زلال، روغنی.

Spent Leaves: برگ‌های بزرگ، ضخیم و نرم به رنگ سبز-زرد با حاشیه قرمز واضح، به‌مراتب بزرگ‌تر از سایر ارقام اولانگ.

Taste: متراکم، روغنی، با شیرینی آشکار و هوی‌گان (回甘) طولانی. نت‌ها: بالنگ، گلابی رسیده، عسل، کارامل (در نسخه‌های حرارت‌دیده). بدنه — غلیظ، «سنگین‌تر» از ته گوان‌یین.

Chemical Composition

Alkaloids: کافئین ~۲.۴٪.

Amino Acids: L-ته‌آنین؛ پروتئین کل ~۲۵٪.

۱۲ میلی‌گرم/گرم — رکورد در بین تمام اولانگ‌ها.

مواد محلول در آب ~۴۶٪ — چگالی و غلظت دم‌کرده را توضیح می‌دهد.

Essential Oils: ترپنوئیدها که عطر بالنگ را تشکیل می‌دهند؛ یکی از بالاترین مقادیر در میان اولانگ‌های مین‌نان.

Minerals: روی — ۵۷ میکروگرم/گرم (بالاترین در میان اولانگ‌ها)؛ پتاسیم، منیزیم، منگنز، فلور.

Polyphenols: تانن‌ها ~۲۱٪ از وزن خشک. فعالیت بالای پلی‌فنول‌اکسیداز.

Vitamins: A, گروه B, C.

Health Notes

محتوای رکوردشکن فلاونوئیدها (۱۲ میلی‌گرم/گرم).

کافئین + L-ته‌آنین — «وضوح ذهنی آرام».

در طب سنتی یونگ‌چون — داروی ناراحتی‌های روده. پژوهش‌های انستیتوی طب سنتی چینی فوجیان (۲۰۰۳) تأثیر مثبت بر مخاط روده را تأیید می‌کند.

۵۷ میکروگرم/گرم — رکورد در میان اولانگ‌ها؛ برای ایمنی، پوست، دستگاه تولیدمثل مهم است.

محتوای بالای فلور — تقویت مینا، پیشگیری از پوسیدگی.

فلاونوئیدها و پلی‌فنول‌ها به کشسانی عروق کمک می‌کنند.

نسخه‌های حرارت‌دیده در فصل سرد گرم‌کننده هستند.

Brewing

۹۵–۱۰۰°C (نونگ‌شیانگ — آب جوش کامل؛ چینگ‌شیانگ — ۹۰–۹۵°C).

عطر درپوش (盖香) را ارزیابی کنید — این بهترین نمایانگر شخصیت رقمی فو شو است.

Tea Amount: ۷–۸ گرم در ۱۰۰–۱۲۰ میلی‌لیتر (گونگ‌فو)؛ ۳–۴ گرم در ۲۰۰–۲۵۰ میلی‌لیتر (روزمره).

Teaware: گایوان چینی سفید (بهینه برای ارزیابی عطر درپوش). برای نسخه‌های حرارت‌دیده — قوری ای‌شینگ.

Comparison

گرانول‌های گرد سفت، جلای شنی-سبز. درخشان‌ترین عطر بالنگ. دم‌کرده — زرد طلایی، زلال.

پیچش متراکم، جلای سیاه-سبز. عطر غنی. دم‌کرده — زرد-نارنجی.

تراکم متوسط، عطر تمیز. دم‌کرده — زرد روشن.

گرانول‌های زبر، عطر یکنواخت بدون عمق.

معیار. بارزترین عطر بالنگ، چگالی میوه‌ای، بدنه روغنی. نشان جغرافیایی حفاظت‌شده.

پروفایل بالنگی کمتر آشکار؛ ممکن است از نظر میزان تخمیر تفاوت داشته باشد. در دسترس‌تر.

سبک یان‌چا با حرارت‌دهی زغالی. خصلت معدنی، «سنگی» با «岩韵» (طنین صخره). اساساً با یونگ‌چون متفاوت است.